برای کدام مدارک ترجمهٔ رسمی الزامی است؟
مترجم رسمی کیست؟
مترجم رسمی نزد دفترخانهٔ ترکیه برای یک زبان مشخص سوگند یاد کرده و هویت و صلاحیت او ثبت شده است. مهر و امضای او مسئولیت حقوقی صحت ترجمه را به دوش میکشد. تفاوت آن با ترجمهٔ آزاد همین است: حتی اگر متن بینقص باشد، ترجمهٔ بدون مهر در روند اداری پذیرفته نمیشود.
مدارکی که ترجمهٔ رسمی میخواهند
| مدرک | دلیل |
|---|---|
| رونوشت سجلی، شناسنامه و سند ازدواج | امور هویتی و احوال شخصیه |
| مدرک تحصیلی، ریزنمرات، گواهی اشتغال به تحصیل | ارزشیابی مدرک و ثبتنام |
| قراردادها، وکالتنامهها، آرای دادگاه | اعتبار حقوقی |
| صورتحساب بانکی، گواهی مالیاتی، ترازنامه | اظهار مالی |
| گزارش پزشکی، خلاصهٔ پرونده، نسخه | امور اداری و بیمهای |
| روزنامهٔ ثبت تجارتی، نمونهٔ امضا | امور شرکتی |
وقتی مهر کافی نیست
در برخی روندها مهر مترجم بهتنهایی کافی نیست؛ روی آن تأیید محضری و اگر سند در خارج از کشور استفاده شود آپوستیل افزوده میشود. زنجیره چنین است:
ترجمهٔ رسمی ← تأیید محضری ← آپوستیل
از نهاد گیرنده بخواهید سطح موردنیاز را کتباً تأیید کند؛ هر لایه هزینه و زمان بیشتری میخواهد.
کجا لازم نیست؟
مکاتبات داخلی، متون تبلیغاتی، محتوای وبسایت، ارائهها و کاتالوگ محصول به هیچ نهاد رسمی تسلیم نمیشوند و مهر نمیخواهند. آنچه در این کارها اهمیت دارد یکدستی اصطلاحات و روانی متن است، نه تأییدیه.
رایجترین دلیل رد شدن
نه خطای محتوایی، بلکه ناهماهنگی در نامها و تاریخها. نگارش نام، قالب تاریخ و نام نهادها باید دقیقاً همانگونه که در سند آمده منتقل شود. مترجمی که آنها را «اصلاح» کند، سند را بیاعتبار میکند.